Öğretmen
öğretmen ressamdır biraz
yüreğinin ve beyninin renkleriyle boyar hayatı
bir öğrencinin gülüşüne
öğretmen emektir biraz
aşktır
umuttur, özlemdir
öğretmen ilk cemredir
çocukların gülüşüne düşen
baharın çiçek tozlarını yaratır
tebeşir tozundan
kimi zaman bilgisayar başında
kimi zaman akan bir okul damının altında
öğretmen son nefesini;
“bana çiçek getirin, dünyanın bütün çiçeklerini…”
diyerek verendir
öğrettiği her harf
yavrusuna yem taşıyan bir kuşun
umutla atan nabzıdır
bir serçe telaşıdır onunki
öğretmen müzisyendir biraz
çocukların sesleriyle besteler
bütün senfonilerini
çamurlu köy yollarında sizinle yürüyendir
kalem tutan elinize destek
koşamayan bacaklarınıza kuvvet
seçemeyen gözünüze ferdir
öğretmen şiirdir biraz ezgidir
buram buram Anadolu kokar
Yunus’tur, Veysel’dir, Karacaoğlan’dır
Erzurumlu Emrah’tır
bir ırmağın nazlı nazlı akışıdır kelimelerle
öğrencilerin yüreğine
öğretmen nehirdir biraz
öğretmen emektir biraz
aşktır
umuttur, özlemdir
öğretmen ilk cemredir
çocukların gülüşüne düşen
baharın çiçek tozlarını yaratır
tebeşir tozundan
Şiir: Alpay CAVLAK
