Fazla kasmamak lazım harbiden. Türkiye’de maalesef ki ikili bir kültürel durum var. Nasıl açıklasam, bilemedim şimdi. Şöyle yapalım. Bir örnekle açıklayalım. Klasik bir örnek. Mesnevi, Suç ve Ceza, Komşum Totoro. Yıldız Savaşları, Yüzüklerin Efendisi gibi onlarca klasiği dışarıda bırakıp sadece bu üçüne odaklanmanın iyi olacağını düşündüm. Mesnevi, yerli klasiklerimizden. Her zaman dini, kültürel ve siyasi tartışmalar çıkar bu eser ve yazarı yüzünden. Sonra 19. yüzyılda Raskolnikov diye bir karakter yaratıldı ve şimdi bu işin piyasada delisi çok. Raskolnikov aşağı, Raskolnikov yukarı. Lütfen bir zahmet komşuyu da ziyaret edin arkadaş. Mesnevi bin yıldır, Suç ve Ceza ise iki yüz yıldır hayatımızda. Komşum Totoro’ya herhalde bir elli altmış yıl sonra sıra gelecek.
Deadpool vs Gintama vs Cem Yılmaz mizahı. Sizce hangisi en iyisidir? Yok oğlum öyle bir şey, topla topla. Şaka bir yana, Deadpool’u canlandıran aktör Ryan Reynolds aslen Kanadalı. Amerikan absürt komedisiyle Kanada mizahını, oynadığı filmlerde birleştirir. Lakin bu olay, Amerikan çizgi romanının en absürt karakterlerinden biri olan Deadpool filmlerinde zirveye çıkmıştır. Kanada mizahını pek bilmem ama Amerikan absürt komedisi oldukça serttir. Gintama 2004-2020 yılları arasında yayınlanan bir Japon çizgi romanıdır. Tarihi bilimkurgu ve komedi türlerinde olan bu çizgi roman, sektörde hatırı sayılır bir değere sahiptir. Japon absürt komedisi, temelde varyete şovlarının mizahına dayanır. Gelelim Cem Yılmaz’a. Aslında bu adama girmeye hiç gerek yok. Siz onun içini dışını bilirsiniz zaten. Absürt mizah ekolünde çığır açan Monty Python ekolünün bu üçünü de oldukça etkilediğini söyleyebilirim. Cafcaflı mizah, bakalım kendini geliştirebilecek mi?
Ey sevgili okur, kim bu ruh hastası manyak diye merak edenleriniz ve bu çıkışa şaşıranlarınız vardır herhalde. Gerçi önümde dördüncü duvar yok ama 19. yüzyıl romanlarındaki yazar çıkışları gibi bir imkana sahibiz elbette. Bu filmlerdeki dördüncü duvarı kırma olayının belki de 19. yüzyıl romanlarındaki yazar çıkışlarına dayandığını belirttikten sonra önümde kağıt olmadığını Word sayfası olduğunu söyleyeyim. Kısaca ekranı parçalayıp sizlere sesleniyorum. Parçala geç. Bu 19. yüzyıldaki sefillerden bahsetmek lazım biraz da. Hatta adı lazım değil, siz onu iyi tanırsınız. Kumar borcu yüzünden kumarbazlığın romanını yazmış bu sefil, 19. yüzyılı müthiş yapan şeylerden yalnızca biri.
Japon ve Kore kültürü hayranları mı daha iyidir yoksa Marvel hayranları mı? Tabiki de kendi hedefleri için pes etmeyip çalışanlar bir harika oluyor. Bu hayranlar genellikle küçümsenip eleştirilse de görmezden gelmek olmaz. Bazıları aklını kullanıp doktor olur, çizgi roman çıkarır, kitap yazar. Bu potansiyeli doğru kullanmak önemli.
Milli Mücadele ve Filistin kavramlarını ne zaman yan yana düşünmeye başladım? Elbette çok olmadı. Ama bir Clausewitz, iki Sun Tzi, üç Thomas Aquinas. Bu üç savaş filozofunun yanına pekala ki bizden isimler de eklenebilir iyi kötü. Fatih Sultan Mehmet, Selahaddin Eyyübi, Timur, Kazım Karabekir örnek olarak verilebilir. Hayat bir video oyunu değildir tabi. Ama video oyunundaki gibi bazı şeyleri denemek, birleştirmek gerekebilir kazanmak için.
Asım Gültekin ve Abdürreşid İbrahim. İkisi de kendi dönemlerinin aykırı adamlarındandılar. Allah rahmet eylesin. Abdürreşid İbrahim, Alem-i İslam ve Japonya’da İslamiyet’in Yayılması adlı kitabında Japon tiyatrosuyla alakalı ümitperverdir. Avrupa oyunlarının oynanmadığından bahsedip sahne tasarımının ve oyunculuğun fevkalade olduğunu belirtir. Ama derine inmez. Aslında bir hezarfen sayılabilecek olan Abdürreşid’in asıl üzerinde durduğu konu Rusya Müslümanlarının istikbalidir. Bu yüzden, Japonya’ya üstünkörü değinip bazı şeyleri gözden kaçırması mazur görülebilir. Asım Gültekin de Müslüman camiada gözden kaçan bazı konuların üstünde durmuştur. Denemeleri Cuma hutbesi tadındadır. Söylev veya hutbenin monotonluğunu kırıp denemelerini bu tarzda kaleme almıştır.
Muhayyelat, hayatın kendisidir
Hırslanıp aylaklığını yazmak gerekir
Shandy Amca
Kaynak
